Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Ανέκαθεν η επικοινωνία για τον άνθρωπο ήταν κάτι το πολύ σημαντικό.
Κάτι που ανάλογος την ψυχοσύνθεση του κάθε ανθρώπου ,έπαιρνε την μορφή είτε της διασκεδάσεις και του χαβαλέ είτε της απόλυτης ανάγκης
Για τους περισσοτέρους η επικοινωνία είναι μια λέξη που χαρακτηρίζει κάτι το αμφίδρομο , την ανταλλαγή απόψεων, την προβολή με λέξεις των σκέψεων και για τους πιο τολμηρούς την προβολή συναισθημάτων με λέξεις.
Η πιο πάνω αναφορά μου στον ορισμό αμφίδρομο τώρα που ξαναδιαβάζω τις λέξεις που έχω ως τώρα στοιβάξει σε αυτές τις αράδες με ενοχλεί Με ενοχλεί γιατί νομίζω πως έχω παρά πολύ καιροί να νιώσω αυτήν την αμφίδρομη επικοινωνία.. Με ενοχλεί γιατί πιάνω τον εαυτό μου να έχει χάσει την φλόγα που πάντα είχε για να συζήτηση. Φταίω λοιπόν;;;;; Δεν ξέρω… ακόμα είναι γρήγορα για να κρίνω, πρέπει να περάσει λίγος καιρός να δω ποσό ακόμα θα μεταλλαχτώ ,ποσό ακόμα θα προσαρμοστώ και θα αφομοιώσω την θεωρεία της «μάζας»
Φρόντιζα πάντα να έχω κάποιους φίλους …κάπου μακριά ,να μην τους έχω εδώ κοντά μου ,φρόντιζα πάντα αυτοί οι άνθρωποι να είναι ξεχωριστοί ,φρόντιζα πάντα να είναι τόσο ξεχωριστοί που να μπορούν να με καταλάβουν όταν είχα την ανάγκη να εκφράσω όλα αυτά που μέσα μου θέριευαν σιγά σιγά και έψαχναν διέξοδο να βγουν.
Ήξερα πάντα πως όσο τα κρατούσα μέσα μου και γιγαντώνονταν τόσο πιο σημαντικά γίνονταν ,αλλά και αυτό το πράγμα έχει το ρίσκο του ,θα μου πεις τί δεν έχει ρίσκο?? Ή ακόμα καλυτέρα όλα έχουν «διωδία» (που λέει και ο Σωκράτης ,άλλο ένα μεγάλο κεφαλαίο στην ζωή μου).και τα διωδία που πλήρωνα ήταν ο πόνος της στερημένης μου επικοινωνίας και το ρίσκο που έπαιρνα ήταν η περίπτωση που αυτά θα γιγαντώνονταν τόσο .τόσο ώστε να μην μπορώ να τα ελέγξω πια και να κατασπαράξουν ακόμα και μένα.
Αναμφίβολα η όλη διαδικασία όταν έφτανε στο τέλος και ξελάφρωνα ήταν κάτι μοναδικό κάτι διαφορετικό .κάτι το πρωτόγνωρο..
Μέχρι τώρα όμως όλα αυτά. Τον τελευταίο μηνά νιώθω πως είναι τόσα πολλά αυτά μέσα μου που δεν μπορώ να τα συγκρατήσω ούτε μέρα.
Στα ματιά των φιλών μου ο Κωνσταντίνος (έτσι με λένε) έπαψε να είναι ακριβοθώρητος και έγινε απλά κουραστικός.
Αντί προλόγου λοιπόν, όλες αυτές είναι οι σκέψεις και τα προβλήματα που με έκαναν να θέλω να γράψω και εγώ σε ένα bog ( που τόσο σνόμπαρα κάποτε )
Όλα αυτά με κάνουν να νιώθω αρκετά εξαρτημένος από αυτό που κάνω τώρα και ας είναι η πρώτη μου φορά , με ξέρω , θα μου γίνει εμμονή αυτήν η νέα για μένα μορφή επικοινωνίας..