Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Έχω πια ξεχάσει , ή μάλλον δεν θέλω να θυμάμαι ποσό καιρό βρίσκεται στην κατοχή μου αυτό το Σπιρτόκουτο
Ξερώ πολύ καλά πως βρέθηκε εκεί . Δεν το ζήτησα ποτέ , απλά μου προσφέρθηκε
Για να πω και την αλήθεια μέχρι πρότινος δεν είχα τολμήσει καν να το ανοίξω
Θεωρούσα πάντα πως σίγουρα έχει μέσα τουλάχιστον ένα σπίρτο
Μια ευκαιρία . Ακριβός αυτό μια ευκαιρία για να ανάψω , να έρθω πιο κοντά στο φως να δώσω λίγη έμφαση στις νύχτες μου, να κοιτάξω γύρω μου στα γρήγορα και να δω τι υπάρχει πριν η δυνατή φλόγα κάψει το χέρι μου, πριν αντικρίσω κατάματα όλες τις ανασφάλειες μου.
Ξαφνικά φάνηκε η ευκαιρία που πάντα περίμενα η ευκαιρία να πιάσω τα όνειρα μου από τα μαλλιά και να πατήσω πάνω τους .
Μου είχε ξαναδοθεί πριν λίγες μέρες, αλλά εγώ όπως πάντα δειλός . Τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν ήμουν δειλός ήμουν «σκεπτόμενος» σκεπτόμενος γιατί δεν γνώριζα αν υπάρχουν αλλά σπίρτα μέσα, δεν γνώριζα αν αυτή θα ήταν η τελευταία μου ευκαιρία να ανάψω την φλόγα, και ναι, είναι αλήθεια δεν ήμουν έτοιμος …ούτε εγώ ούτε οι καταστάσεις .
Σήμερα όμως είναι όλα διαφορετικά μοιάζουν όλα ειδυλλιακά .Έχω ξεγελάσει τους πάντες και τα πάντα πως δεν θα επιχειρήσω να τα πυρπολήσω
Τα χεριά μου τρέμουν η παλμοί της καρδιάς μου ανεβαίνουν …κρατάν στα χεριά μου εκείνο το σπίρτο, δεν γνωρίζω αν θα είναι τελευταίο που υπάρχει ,μπορεί να έχει πολλά ακόμα μέσα του, το Έχω βαφτίσει όμως, το Έχω πείσει και αυτό μα και εμένα
πως είναι το τελευταίο .Γιατί τα κάνω όλα αυτά;;;;; για να είμαι σίγουρος πως θα προσπαθήσω σκληρά να μην μου σβήσει πως θα πετύχω τον στόχο μου πως θα καταφέρω να κάνω «αυτό που κυνηγά το άρρωστο μυαλό μού, έτσι κ αλλιώς δεν ήτανε και δεν θα είναι δικό μου»
Έτσι έγινε το άναψα, ήταν όλα τόσο όμορφα ήταν ένα πραγματικό όνειρο, ήταν πολλά παραπάνω από όσα πίστευα πως θα είναι. Τράβηξα την ευκαιρία μου, έριξα την ζαριά μου. Έζησα το όνειρο και όταν έφτανε στο τέλος η φλόγα δεν τραβηχτικά την άφησα να με κάψει, και ακόμα και τώρα μετά από 3 μέρες ακόμα νιώθω τον πόνο του εγκαύματος και θα τον νιώθω. Είμαι πεπεισμένος πως εκείνο το κάψιμο έχει κάνει μέσα μου μια χαρακιά . εκτός από το δάχτυλο μου έχει κάψει όλο μου το είναι .
Φοβάμαι . Φοβάμαι παρά πολύ να ανοίξω ξανά το Σπιρτόκουτο και να δω αν έχει αλλά, νιώθω βέβαιος πως θα είναι άδειο ..άδειο όπως και όλο μου το είναι

Αφιερωμένο σε μια στιγμή που κρατάει λίγα δευτερόλεπτα αλλά μπορεί να στιγματίσει και να οριοθέτηση μια ολόκληρη ζωή

Σε μια επικίνδυνη στροφή
Την πιο ανύποπτη ώρα
Κλείνεις τα ματιά σου και λες
Όλα τελειώνουν τώρα

Παίρνω μια φωτιά ανάβω ένα τσιγάρο
Σέρτικο βαρύ , ζωή κ αν σε γουστάρω
Σήμερα είμαι εδώ για αύριο τι να λεμέ
Μα όχι και να κλαίμε

Τώρα που πέρασε και αυτό
Κι Είναι η ψυχή σταλμένη
Νιώθω το αίμα μου ζεστό
Την σκέψη θολωμένη
Και ο χρόνος στέκη αδιάφορος

Παίρνω μια φωτιά ανάβω ένα τσιγάρο
Σέρτικο βαρύ , ζωή κ αν σε γουστάρω
Σήμερα είμαι εδώ για αύριο τι να λεμέ
Μα όχι και να κλαίμε