Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Από μικρό η μαμά μου , μου έλεγε να μην φοβάμαι τα φαντάσματα
Να μην φοβάμαι αυτούς που έχουν είδη συναντήσει τον βαρκάρη του Αχέροντα
Να φοβάμαι τους ζωντανούς , «μονό αυτοί μπορούν να σε βλάψουν»
Μέχρι πρόσφατα είχε απόλυτο δίκιο πάντα από τους εν λόγω τύπους που βρίσκονταν εν ζωή την πατούσα . είχα συνηθίσει στην ιδέα και είχα σηκώσει πολύ ψηλά τις άμυνες μου, .δυςθεόρατα τοίχοι από μασίφ ατσάλι, ατσάλι πολύ σκληρά σφυρηλατιμένο
Να όμως που και το ατσάλι έχει τα τρωτά του σημεία και να που οι καταστάσεις το έφεραν έτσι που ο εχθρός βρήκε την κερκοπορτα
Που κολλάνε τα φαντάσματα;;;;; να που κάπου εδώ έρχονται και αυτά
Εδώ στην μάχη που έδωσα και έχασα . μια μάχη βγαλμένη σαν από παλιό λαϊκό «στα μαρμαρένια αλώνια »
Κατηγορήθηκα, βρέθηκα υπόλογος, υπόλογος γιατί δεν ήμουν εκεί όταν έπρεπε
Υπόλογος γιατί πολύ απλά δεν ήξερα, η δικαιοσύνη όπως την ορίζουν όμως μερικοί άνθρωποι είναι τυφλή , δικάζει , δικάζει και επιβάλει πολύ σκληρές τιμωρίες
Και η δικιά μου ήταν η χειρότερη, η χειριστή «στέρηση ονείρου» και για να μου το κάνουν ακόμα πιο σκληρό μου έδωσαν το εξής πλεονέκτημα «το όνειρο σας κύριε θα μπορείτε να το βλέπεται να ζει στα χεριά κάποιου αλλού»
Θα μου πεις αυτός ήταν εκεί . συνειδητά ;;; δεν νομίζω απλά για μερικούς ανθρώπους τα πάντα έρχονται ευνοϊκά. Είναι στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη ώρα.
Για εμάς μια ζωή ισχύει ο νομός του merphy «αν είναι να πάει κάτι στραβά θα πάει»
Ποσό πεζό και αν ακούγεται «μακάρι να γύριζα τον χρόνο πίσω» πόσες χιλιάδες ψυχές ανά την υφήλιο το σκέφτονται και αφήνουν τα χείλη τους να το εκφέρουν μαζί με ένα ΑΧ
Δεν μπορείς να παλέψεις με τα φαντάσματα του παρελθόντος δεν μπορείς να αποδείξεις τι είσαι παρά μονό όταν χρειαστεί, αν τότε είσαι σκάρτος ας κριθείς σκληρά αλλά είναι απίστευτα άδικο να κριθείς έτσι επειδή απλά δεν ήσουν εκεί επειδή απλά δεν ήξερες