Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Μετάξι μια από της πολυτιμότερες υφαντικές ίνες, μια τόσο πολύτιμη υφαντική ίνα που κατασκευάζεται από τα απομεινάρια της μεταμόρφωσης μιας κάμπιας σε χρυσαλλίδα .
Μετάξι , σαν την ψυχή μερικών ανθρώπων που πέρασαν ένα Γολγοθά ώσπου να φτάσουν σε αυτήν την μορφή.
Μετάξι, σαν την το πνεύμα μερικών ανθρώπων που περίμεναν ατέλειωτα νυχτέρια να γίνουν χρυσαλίδες και μετάξι..
Μετάξι, σαν αυτό το υλικό που μερικοί δεν θα γίνουν ποτέ.
Μετάξι, σαν αυτό που κάποιοι θα προσποιούνται πως είναι, άλλοτε με απόλυτη επιτυχία και άλλοτε χωρίς να τους πιστέψει κανείς.
Μετάξι σαν τις απίστευτες υποκριτικές ικανότητες μερικών ανθρώπων που σε ξεγελάνε για μήνες ολόκληρους.
Όλοι θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, μάλλον να διαλέξουμε την καλύτερη πλευρά μας, να διαλέξουμε το πιο όμορφο εγώ μας, να αλλάξουμε τα στραβά μας, να υποτάξουμε τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας,
Σκοπός είναι να βρεις τον λόγο της μεταμόρφωσης σου σε κάτι καλύτερο, το κάνεις για να νιώσεις εσύ καλύτερα;; να κοιμάσαι πιο ήσυχος τα βράδια;;; να μην σε ενοχλεί η συνείδηση σου;;;; (για όσους έχουν) ‘Η το κάνεις απλά για να γίνεις πιο αρεστός στους γύρω σου;;;
Αν το κάνεις μόνο και μόνο για τους γύρω σου…. Έχεις χάσει το παιχνίδι, δημοφιλής είναι εύκολο να γίνεις αλλά μετάξι δεν θα είσαι ποτέ!!!

Σαν το διαμάντι το γυαλί μ' έχει χαράξει
'Ηρθα και φεύγω μ' αδειανά τα δυο μου χέρια
(Ακόμα βλέπω την χαρακιά πάνω στην ψυχή μου, δεν πονάει ποια, απλά με κάνει να χαμογελάω και να λέω….. το έζησες και αυτό…. Με άδεια χέρια ήρθα και έτσι ακριβώς φεύγω… αλλά πολύ πιο ώριμος …. Πολύ πιο δυνατός… )

Γυάλινη πόλη κι ένας άνεμος αλάνι
Σκόνη στους πάγκους, στις βιτρίνες και τα ράφια
Γίναν τα τάστα της κιθάρας μου ξυράφια
Κι εσύ έχεις χρόνια να κατέβεις στο λιμάνι

Σαν το διαμάντι το γυαλί μ' έχει χαράξει
'Ηρθα και φεύγω μ' αδειανά τα δυο μου χέρια
Θέλει, αστέρι μου, ατέλειωτα νυχτέρια
Να γίνει η κάμπια χρυσαλίδα και μετάξι

Μορφές αγίων σ' έναν τοίχο μαυρισμένο
Στον Ιορδάνη τους τα λόγια μου βαφτίζω
Βλέπω τ' αρώματα
Τα χρώματα μυρίζω
Κι όλο προσμένω ένα πλοίο βυθισμένο

Σαν το διαμάντι το γυαλί μ' έχει χαράξει
'Ηρθα και φεύγω μ' αδειανά τα δυο μου χέρια
Θέλει, αστέρι μου, ατέλειωτα νυχτέρια
Να γίνει η κάμπια χρυσαλίδα και μετάξι

Λερά σεντόνια σε δωμάτια νοικιασμένα
Άργος, Μυκήνες, Σαντορίνη και Μαντείο
Όλη η ζωή μου "καλωσήρθες" και "αντίο"
Σκόρπια στιχάκια σε πακέτα πεταμένα

Σαν το διαμάντι το γυαλί μ' έχει χαράξει
'Ηρθα και φεύγω μ' αδειανά τα δυο μου χέρια
Θέλει, αστέρι μου, ατέλειωτα νυχτέρια
Να γίνει η κάμπια χρυσαλίδα και μετάξι