Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Όνειρα κάνουμε όλοι μας , όλοι ελπίζουμε σε κάτι, σε μια καλύτερη ζωή(δουλεία, χρήματα, υγεία), στην απόκτηση κάτι που δεν έχουμε ,κάνεις δεν είναι ευτυχισμένος με αυτά που έχει, είναι η φύση του ανθρώπου να θέλει πάντα κάτι παραπάνω. Ας μην πιάσουμε σήμερα αυτά τα όνειρα, αυτά που ελέγχουμε και σχεδιάζουμε.

Θέλω να μιλήσω για τα αλλά, τα απλά κλασικά όνειρα που δεν τα ελέγχεις, δεν τα κουμαντάρεις, έρχονται μόνα τους τις ώρες που κοιμάσαι, εκεί που το συνειδητό έχει χάσει τον έλεγχο του μυαλού, τον έχει παραδώσει στο υποσυνείδητο. Έναυσμα για αυτό το κειμενάκι ένα όνειρο και ένα τραγουδάκι του Θανασάκη.

Κάτω απ' το μαξιλάρι είναι ένα βαθύ πηγάδι που μέσα κατοικούν οι ψυχές που σ' αγαπούν. Μου το χαλάς Θανάση μου, μου το χαλάς εδώ, δεν κατοικούν μόνο αυτές, κατοικούν και άλλοι που όχι μόνο δεν σε αγαπούν αλλά σου έχουν κάνει και κακό. Και μην μου πεις πως είναι και αυτό ένα είδος αγάπης..

Έρχονται και σε μένα πρόσωπα λησμονημένα, άδεια και χλωμά από πριν κι από μετά. Ήρθε και μακάρι να ήταν λησμονημένο, μακάρι να είχα ξεχάσει τα πεπραγμένα του. Έτσι ήταν όμως χλωμό, όπως πάντα, όπως πάντα με πονούσε αυτή η χλομάδα έτσι με πόνεσε και στο όνειρο.

Ήλιε μου τώρα βγες! Βγες με ακούς ;;; βγες δεν αντέχω άλλο είναι εφιάλτης, βγες ότι και αν έχει γίνει δεν μπορώ να το δω αυτό το όνειρο, βγες γιατί ότι και αν έχει γίνει με πονάει όταν πονάει εκείνη, βγες γιατί ακόμα και στο χαζό όνειρο μου θα συνεχίζω να αγωνίζομαι για αυτά που πίστεψα και στήριξα, βγες γιατί για μια ακόμα φορά θα νιώσω πουλημένος και προδομένος, βγες γιατί ακόμα και στο όνειρο την ξέρω την κατάληξη μου.

Όση αηδία και αν σου προκαλεί η φιγούρα ενός ανθρώπου , όσο και αν θες να τον αποφύγεις, όσο και αν έχεις αποδεχτεί πως δεν θα τον αφήσεις ποτέ να ξαναεισβάλει στην ζωή σου, υπάρχει εκείνη η χωρά που κρύβεται κάτω από το μαξιλάρι και δεν μπορείς να την ελέγξεις. Εκεί έρχεται και χρειάζεται βοήθεια , και ακόμα και εκεί στο όνειρο ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν μπορείς να είσαι αυτό που αρμόζει, ακόμα και εκεί είσαι άνθρωπος και όχι γαϊδούρι.

Κάτω απ' το μαξιλάρι
είναι ένα βαθύ πηγάδι
που μέσα κατοικούν
οι ψυχές που σ' αγαπούν.

Παλεύουν κάθε βράδυ
με τα κιούγκια στο σκοτάδι
να φτάσουνε ψηλά
πλάι στο μαχαραγιά.

Να σου μιλάν στον ύπνο,
να σε μπάζουνε σε κήπο
με ʼι-Γιάννη και λωτούς
με χειμωνανθούς.

Κι όταν σ' αναταράσσει
-για τα σκάρτα που 'χεις πράξει-
κύμα φαρμακερό,
να σου δίνουν φυλαχτό.

Χαϊμαλί από μετάξι,
που 'χουν μέσα του φυλάξει
άχυρο απ' τη γη
που 'χει μείνει απάτητη.

Έρχονται και σε μένα
πρόσωπα λησμονημένα,
άδεια και χλωμά
από πριν κι από μετά.

Μου κρατάν το χέρι
στο ταξίδι, στο καρτέρι
στον ύπνο το βαθύ.
Είναι λίγοι, είναι πολλοί.

Μέσα στο πηγάδι
κάτω απ' το μαξιλάρι
ρίχνονται οι ψυχές
Ήλιε μου τώρα βγες!