Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Με τον χρόνο δεν έχει κάνεις την δύναμη να τα βάλει , να του πάει κόντρα , να τον ξεγελάσει . Όσα γίνονται στο πέρασμα του δεν αλλάζουν, δεν μπορείς να τα σβήσεις , δεν μπορείς να τα διαγράψεις.
Υπάρχει όμως πάντα η δύναμη να γράψεις πάνω τους αλλά πράγματα, να τα υπερκαλύψεις με πιο δυνατές πιο όμορφες αναμνήσεις.
Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να συστηθείς από την αρχή, να πας με θάρρος και να πεις “με λένε Κωνσταντίνο , και θέλω να με γνωρίσεις από την αρχή , θέλω να με γνωρίσεις τώρα, τώρα που είμαι πιο ώριμος από ποτέ , τώρα που έχω μάθει από τα λάθη μου , τώρα που είναι το κλίμα πιο εύφορο, τώρα που δεν υπάρχουν εμπόδια να πολεμήσουμε , τώρα που όλα έχουν αρχίσει να στρώνουν γύρω μας. ΤΩΡΑ θέλω να με γνωρίσεις γιατί τώρα έπρεπε να με είχες γνωρίσει…… και όχι τότε”
Σκοπός είναι να σου επιτρέψουν να συστηθείς από την αρχή…. Αυτό είναι το πρώτο δυνατό εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσεις ……

Αν και δεν συμφωνώ απόλυτα σε κάποιους στίχους του παρακάτω τραγουδιού….. θα επισημάνω αυτούς που διαλέγω να ντύσω τις σκέψεις μου…..

Για θυμήσου καλά μήπως έχεις χαθεί
μέσα σε δρόμους που καίνε.
Βάλε συ μια φωνή κι αν δεν είμαι εκεί
Χάρη να μη με λένε.

Δεν είναι η ανάγκη,δεν είναι η μοναξιά
που εκεί θα με φέρει.
Έχω αντέξει πολλά!Δε με ξέρεις καλά
κανείς δε με ξέρει.

Μη γυρίσεις!Τίποτα μη ζητήσεις,
για ένα βράδυ,μη με χαραμίσεις.
Μη γυρίσεις!Τίποτα μη ζητήσεις,
για ένα βράδυ,μη με χαραμίσεις.

Μπαίνω μες στη σκιά
με τυφλώνει το φως,
μ'αρρωσταίνουν οι λέξεις.
Έχω βαρεθεί!Δε θέλω να εξηγώ,
πρέπει εσύ να διαλέξεις.

Όμως στο λέω ξανά,
μήπως έχεις χαθεί
μέσα σε δρόμους που καίνε;
Βάλε συ μια φωνή
κι αν δεν είμαι εκεί
Χάρη να μη με λένε!

ΥΓ:ούτε θα τα χαλάσουμε τώρα επειδή δεν με λένε χάρη