Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω
Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007
Δεν φταις εσύ
Κάποτε η επιστήμη έλεγε πως κάθε παιδί που γεννιέται είναι λευκό χαρτί, ένα λευκό χαρτί πάνω στο οποίο η διαπαιδαγώγηση θα πλάση, θα σμιλέψει των χαρακτήρα. Μετά άλλαξαν τροπάριο και άρχισαν πως τα πάντα είναι κληρονομικά , ολόκληρη η συμπεριφορά μας είναι γραμμένη στο DNA μας, είμαστε πχ. καταδικασμένοι να είμαστε εγκληματίες. Ακόμα θυμάμαι την κλασική ατάκα που λέχτηκε για να κατατριφθεί αυτή η θεωρία “ας φυλακίσουμε και τα μωρά των εγκληματιών”. Η αλήθεια είναι κάπου ανάμεσα με το μονό που θεωρείτε δεδομένο από κληρονομικότητα να είναι το I.Q και κάποια αλλά χαρακτηριστικά τις προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου. Αυτήν είναι η πρώτη μέθοδος κληρονομικότητας η ας μου επιτραπεί ο όρος “hardware”. Υπάρχει και η άλλη μέθοδος κληρονομικότητας η “software”, και αυτό είναι λογικό γιατί εφόσον ζεις και σε μεγαλώνουν οι γονείς σου, από αυτούς κληρονομείς ότι καλό αλλά και ότι κακό έχουν.(μεγάλος ο πρόλογος ρε γμτ, πολύ φλύαρος είμαι τελικά) .
-Δεν φταις εσύ λοιπόν που είσαι έτσι.
-Δεν φταις εσύ για όλη την έλλειψη ειλικρίνειας, ίσως έτσι σε έχουν μάθει να αντιδράς όταν δεν μπορείς να πείσεις με αλήθειες.
-Δεν φταις εσύ που έχεις μάθει να αντιμετωπίζεις τα πάντα τόσο επιφανειακά σαν τσιρότο, ίσως τα πάντα γύρω σου να σε αντιμετώπισαν έτσι.
-Δεν φταις εσύ λοιπόν που είσαι τόσο παγωμένη, ίσως να μην γνώρισες ποτέ την ζεστασιά.
-Δεν φταις εσύ λοιπόν που είσαι τόσο επιφυλακτική με τους ανθρώπους, ίσως να σε πρόδωσαν στις δύσκολες στιγμές .
-Δεν φταις εσύ που “πουλάς”, έτσι σε έμαθαν , στα δύσκολα να εξαφανίζονται.
-Δεν φταις εσύ που παραδίδεις το κορμί σου τόσο εύκολα χωρίς συναίσθημα, ίσως να μην βρήκες ποτέ πραγματικά έναν σημαντικό λόγω για να το παραδώσεις.
-Δεν φταις εσύ που δεν δέχεσαι την κριτική, οι φαλοί που με άνεση άνοιγες τα πόδια σου μπροστά τους, ήταν κόλακες που είχαν σκοπό και των πετύχαιναν.
-Δεν φταις εσύ που δεν δέχεσαι την κριτική, γιατί όταν κάποιος σου ασκεί κριτική είναι ένα είδος εκτίμησης και αγάπης, θέλει να σου τονίσει τα στραβά σου. Αυτοί που δεν σε νοιάζονται θέλουν μονό να πάρουν .αυτοί που σε νοιάζονται πονάνε με την κατάντια σου.
-Δεν φταις εσύ που μαγεύεσαι από οτιδήποτε υλικό, ίσως αυτό σου διδάξαν ως το μεγαλύτερο προσόν κάθε ανθρώπου.
-Δεν φταις εσύ που ασπάζεσαι την κουλτούρα των μπουζουκτσίδικων , σίγουρα την κουλτούρα που θέλεις να παρουσιάζεις δεν μπορείς να την στηρίξεις.
-Δεν φταις εσύ που δεν έχεις μάθει να δίνεις παρά μονό να προσπαθείς να πάρεις, ίσως δεν σου έδωσαν ποτέ.
-Δεν φταις εσύ που ακόμα και στους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής σου δεν μιλάς για τα προβλήματα σου, έτσι σε έχουν μάθει, να το βάζουν στα πόδια όταν τα μαθαίνουν.
-Δεν φταις εσύ που δεν αντέχεις να σε αγαπούν, δεν το έκανε κανένας ποτέ και σου φαίνεται άγνωστο, σε φοβίζει , δεν το αντέχεις .
Μην αλλάξεις ποτέ, συμβιβάσου με ότι σε έκαναν, σταμάτα να ζεις μέσα στην πλάνη. Κατάλαβε επιτέλους τι είσαι, μάλλον τι έχεις γίνει.
Και μιας και το ρίξαμε στην ποιότητα και δεν πολύ λέει…. ίσως επειδή είναι και το κειμενάκι πολύ σκληρό ( ακριβώς όσο σκληρός είναι ένας άνθρωπος που έχει φάει τόσες επανωτές σφαλιάρες ) . ας χαμογελάσουμε λιγάκι με την απόλυτη παρακμή ενός πραγματικά ανούσιου άσματος , όπου ένας νέος εκφράζει τον πόνο του (με λάθος τρόπο).
0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου
<< Home