Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Φύση του ανθρώπου να είναι ανικανοποίητος , κάθε μικρή δυσκολία να την βλέπει βουνό , να θέλει να λυγίσει να παραιτηθεί ,να γυρίσει στα όμορφα ..

Φύση του ανθρώπου να είναι ανικανοποίητος , όσα και να έχει να ζητάει και άλλα , να μην αρκείται σε τίποτα να ζητάει πάντα κάτι παραπάνω..

Φύση του ανθρώπου όμως στα ζόρια τα χοντρά τα σοβαρά να ζητάει κουράγιο από ότι αυτός θεωρεί μεγαλύτερο και ικανό να διαφεντέψει την μοίρα του .

Φύση του ανθρώπου το ΑΧ , φύση του ανθρώπου να σηκώνει το βλέμμα στον ουρανό και να το φωνάζει …..

Έχω και εγώ όμως ακόμα μια θεωρία , λίγο διαφορετική λίγο ποιο αντισυμβατική , μια θεωρία που λέει να μην κοιτάζεις ψηλά , αλλα χαμηλά , στα χέρια σου , να κοιτάς και να λές είμαι ακόμα εδώ όρθιος και θα τα καταφέρω , να μην λέμε ΑΧ

Αυτό το άχ να μην το λές , να μην αναρωτιέσαι τι θα πεί αυτό το άχ και γιατί ,να μην ψάχνεις τι σου γράφει η μοίρα , άστο να έρθει μόνο του , απλά μείνε όρθιος !

Με τα θαλασσινά πουλιά
ποτέ σου μη τα βάνεις
γιατί είναι ταξιδιάρικα
μόνα και πεισματάρικα
και γρήγορα τα χάνεις

Αυτό το αχ να μην το λες
το λες να μην το ξαναλές
για θα σου γίνει πάθος

Γιατί θα γίνει τελικά
αυτό το αχ στην μοναξιά
το πιο βάρυ σου λάθος

Απ' όλα τ' άστρα του ουρανού
ένα είναι που σου μοιάζει
κείνο που βγαίνει την αυγή
γράφει τη πιο τρελή γραμμή
και τ' άλλα σκοτεινιάζει

Θεέ μου χαράς του του πουλιού
όπου πετάει στα ύψη
όπου αγαπά εκεί πατά
τη πιο ελαφριά περπατησιά
και του περνάει η θλίψη

Είμαι καράβι από χαρτί
στα χεριά μ' έχει ένα παιδί
στου κόσμου τη πλημμύρα
και αναρωτιέμαι τι θα πει
αυτό το αχ και το γιατί
τι να μου γράφει η μοίρα

Αυτό το αχ να μην το λες
το λες να μην το ξαναλές
για θα σου γίνει πάθος

Γιατί θα γίνει τελικά
αυτό το αχ στην μοναξιά
το πιο βαρύ μας λάθος