Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2007

" ΤΑ ΞΩΤΙΚΑ "

Σε πια σκιά τα μάτια σου θολώνουν
Μικρό πουλί σ’αγάπησα πολύ
Τα βήματα στα κύματα βουλιάζουν
Να σουν εδώ να σ’έβρει ανατολή


Μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
Να χουν να λένε πως δεν σε γνώρισα ποτέ μου
Όνειρο είναι η ιστορία μας καρδιά μου
Τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντρόφια μου


Δώσμου το φως και ας κάνω πως δεν είδα
Δώσμου νερό να σβήσω τα βαριά
ότι έχει μείνει μέχρι εδώ απτό κερί μου
είναι τα μάτια σου που καινέ σαν φωτιά


Μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
Να χουν να λένε πως δεν σε γνώρισα ποτέ μου
Όνειρο είναι η ιστορία μας καρδιά μου
Τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντρόφια μου



Τώρα δηλαδή φταίω εγώ;;;
Μικρό πουλί αγάπησα πολύ!!!!!

Ο Σωκράτης σε αυτό το τραγούδι θυμίζει τον παλιό καλό Σωκράτη με τις γνώστες αλλοπαρμένες μελωδίες του και με αυτόν τον στίχο που δεν είναι αμάσητη τροφή. Αρχίζει να θυμίζει τον Σωκράτη του λαβύρινθου.

Για όσους θέλοετε αφήνουνετε με ένα σχολιάκη το email σας και θα φροντίσω να το ακούσετε και εσείς !!!

posted by Etien_N at 9/11/2007 03:30:00 π.μ.

1 Comments:

Πωπω ρε φιλαράκι τι μας κάνεις τώρα!! Είμαι κι εγώ ένα από τα "πουλάκια" του Σωκράτη! Τα Ξωτικά τα έχω ακούσει μια φορά στο Μελωδία αλλά κόλλησα και θέλω να το ξανακούσω! Αν το έχεις στείλτο, δε μπορώ να κάνω υπομονώ μέχρι τη Δευτέρα!! Να'σαι καλά!

socbar@gmail.com

19 Σεπτεμβρίου 2007 στις 2:20 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home