Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Εδώ και χρονιά τέτοια εποχή είτε λόγω εξεταστικής είτε λόγω των ισχυρών δεσμών φιλίας που μας δένουν όλους μας μαζευόμαστε στην πόλη που σπουδάσαμε. Μαζευόμαστε είτε για να ξαναϊδωθούμε από τις αρχές του καλοκαιριού που χωρίσαμε είτε λόγω της ανάγκης που έχουμε για να βρεθούμε και να τα πούμε .
Έχουν περάσει ειδή 15+ μέρες που χτύπησε το τηλεφωνώ, ήταν ένας από την παρέα.
«λοιπόν μαλακάκο μου το Σάββατο που έρχεται θα κατεβούμε όλοι κάτω. Μπορεί να μην κατάφερες φέτος το καλοκαίρι να επισκεφτείς κανέναν μας , αλλά ξέρεις αυτήν η συνάντηση είναι ιεροτελεστία, μην διανοηθείς να μην εμφανιστής, θα είναι μαζί μου και η γεωργία, ο Κωστής θα έχει την Σοφία (αυτό γίνεται άλλωστε εδώ και χρόνια) ο Σαμιώτης θα έχει την δίκια του όποτε έμεινες εσύ και ο Βασίλης που έρχεστε πάντα μονοί »
Σάστισα ξαφνιάστηκα όχι ότι δεν περίμενα το τηλεφωνώ , όχι ότι δεν ήθελα να πάω , αλλά ήταν η πρώτη φορά που του έλεγα «Μήτσε μπορεί να χρειαστεί να κρατήσεις και για μένα 2 θέσεις »
Πάγωσε και εκείνος … το σκέφτηκε και έσκασε στα γέλια «τι λες ρε χαμένο κορμί τι έγινε αποφάσισες να στρώσεις »
Είχε ειδή πιάσει τον παλμό της συζητήσεις το είπε και το ένιωθα. Είχα αποφασίσει να στρώσω λοιπόν , αυτό ήταν η πιο τρανή αποδείξει !!!!
Πάντα πήγαινα μονός σε αυτές τις συνευρέσεις , πάντα εργένης , το θέμα δεν ήταν ότι δεν είχα ποτέ παρτενέρ αλλά πάντα απέφευγα να την πάω . ήξεραν τι γυναίκες περνούσαν από την ζωή μου, τις έβλεπαν από μακριά , τις έβλεπαν στο αυτοκίνητο μου, μύριζαν το άρωμα τους κάθε φορά που δανειζόμουν κάποιο από τα σπίτια τους .
Με είχαν συνηθίσει έτσι , ελεύθερος , κυνηγός , πάντα ελεύθερος να φλερτάρω με τα κορίτσια της παρέας , πάντα ανέτοιμος για οποιαδήποτε μορφή δεσμεύσεις . πραγματικός λύκος . και κάπως έτσι πάνω κάτω με αποκαλούσαν .
Αυτήν την φορά όμως τα πάντα ήταν διαφορετικά . μπορεί να μην ήταν ακόμα κοπέλα μου , μπορεί να είχα αρχίσει να πιστεύω στην ιδέα ότι δεν θα ήταν ποτέ , αλλά ήμουν περήφανος που είχα έναν τέτοιον άνθρωπο στην ζωή μου. Ήξερα πως μπορούσε άνετα να σταθεί στις συζητήσεις της παρέας , ήξερα πως μπορεί να μπει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα στο κλίμα , ήξερα πως μετά θα μου χαμογελούσαν και θα μου έλεγαν . «τι τρομερό τυπάκι είναι αυτό ρε συ »
Τις το πρότεινα λοιπόν. Στην αρχή δίσταξε , μετά από λίγο άρχιζε να τις αρέσει η ιδέα άλλωστε ήταν και αυτήν συμφοιτήτρια μας . είχε συνηθίσει αυτές τις φοιτητικές παρέες και σίγουρα τις είχαν λείψει αφού είχε αρκετό καιρό να το ζήσει και αυτήν.
Οι μέρες πέρασαν τα πράγματα δεν ήταν και τόσο καλά μεταξύ μας , αλλά αυτό δεν άλλαζε την πρόθεση της να έρθει. Στα αυτιά μου ακούγονταν φανταστική ευκαιρία να την φέρω ακόμα 2 βήματα πιο κοντά μου . μια ώρα σχεδόν δρόμος πήγαινε , κρασάκι χαβαλές και παρέα και άλλη μια ώρα η επιστροφή , είχα την ευκαιρία να τις πω πολλά να τις δείξω λίγο ακόμα από αυτά που είμαι , δυο ώρες μαζί της στο ίδιο αυτοκίνητο , ακριβώς στο διπλανό μου κάθισμα εκείνη.
Δεν το άντεξα όμως το απόγευμα της παρασκευής τα τέλειωσα όλα, τις είπα δεν αντέχω να είμαι γύρω σου και να μην είμαι μαζί σου, τις φώναξα με βλέπεις να λιώνω και αδιαφορείς , είσαι αναίσθητη είσαι εκείνο είσαι το άλλο , μην με ξαναενοχλήσεις δεν ήσουν έτσι όταν σε γνώρισα ρε γαμώτο .
Στην πραγματικότητα έτσι γλύτωνα, γλύτωνα από ένα ακόμα μαρτύριο, το μαρτύριο να είναι εκεί διπλά μου να απολαμβάνω κάθε τις λέξη, να μαγεύομαι με κάθε τις σκέψη και να μην μπορώ να την κάνω άνθρωπο της ζωής μου.
Φοβήθηκα πως όλοι μου οι φίλοι θα την ερωτευόταν όπως την ερωτεύτηκα και εγώ , φοβόμουν τα εύσημα που άδικα θα μου έδιναν, άντε ρε θηρίο επιτέλους βρήκες μια γυναίκα να στέκεται αξιοπρεπέστατα διπλά σου , άντε ρε κουφάλα γλύτωσες από τα τσόκαρα.
Έτσι και έγινε πήγα μονός , δεν ξαφνιαστήκαν έτσι με περίμεναν, μονό , εντύπωση θα τους έκανα άμα τους παρουσίαζα κάποια ως άνθρωπο μου, όχι ως κοπέλα μου, όχι ως αίσθημα , όχι ως γκόμενα αλλά ως άνθρωπο μου .
Tο κρασάκι βοήθησε την συναισθηματική φόρτιση και τα πάντα μέσα μου έσκασαν σαν βόμβα. Ήξερα ειδή πως όλα είχαν τελειώσει μαζί της και πλέον μπορούσα να τους μιλήσω.
ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΑ τους είπα τα πάντα , δεν την ήξεραν άλλωστε , δεν θα την έθιγα ούτε σε δύσκολη θέση θα την έφερνα .ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΑ , τους είπα όσα ακριβώς λέω για εκείνην μέσα σε αυτό το blog εδώ 2 μήνες. ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΑ , τους είπα ότι ακριβώς έλεγα και σε εκείνη , όσα δεν ήταν ψέματα για να τις γαργαλήσω τα αυτιά της . ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΑ τους είπα όλες μου τις αλήθειες . ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΑ «τα είπα όλα!» «στα είπα όλα!»
Κάπου εκεί η σοφία έκανε την μεγαλύτερη διαπίστωση που μπορούσε να κάνει άνθρωπος «Κωνσταντίνε σε έχω ξαναδεί ερωτευμένο σε έχω ξαναδεί τσιμπημένο αλλά είναι η πρώτη φορά που σε βλέπω μαγεμένο. Γιατί ρε παλικαρά μου δεν την πιάνεις να τις τα πεις όπως τα λες και σε μας , δεν υπάρχει περίπτωση να μην νιώσει τίποτα άμα το κάνεις . »
Ξαναγέμισα το ποτήρι μου (είχα ειδή ξεχάσει πόσες φορές το είχα κάνει ) ήπια μια γούλια στραβοκατάπια και ψέλλισα «το έχω ειδή κάνει Σοφάκι μου, τις τα είπα όλα ». έσφιξα τα δόντια και απλά δεν άφησα τον εαυτό μου να δακρύσει.
Έτσι λοιπόν εξηγώ αυτού που τις είπα την επόμενη μέρα «δεν ήσουν εκεί και ήμουν καλύτερα » ήταν καλύτερα γιατί πολύ απλά δεν άντεχα να ήσουν εκεί , δεν το βαστούσα, πώς αλλιώς να στο πω. Όλο το βράδυ κοιτούσα την άδεια διπλανή μου καρέκλα και σκεφτόμουν … μακάρι να ήταν εδώ…..

Πολλές φορές σου μίλησα
Με χρώματα στο στόμα
Στο είπα, όσα έμαθα
Τα έμαθα με το σώμα
Μισός ψυχή μισός κορμί
Κι η πείνα μου θηρίο
Μισή ζωή σπατάλησα
να ζήσουν και τα δύο

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
Δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα - Φίλα με τώρα

Με αγαπούσε το νερό
Μα ο ουρανός με ζούσε
Κι όταν μετρούσα τι μπορώ
Η γη δεν με χωρούσε
Κυνήγησα τις ομορφιές
Μα μ' έκλεψε η λύπη
Οι αλήθειες μου: εσύ όταν κλαις
Και της καρδιάς μου οι χτύποι

Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις
Δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις
Στα είπα όλα - Φίλα με τώρα



ΥΓ1: το σημερινό είναι ένα κειμενάκι που γράφτηκε πριν 4-5 μέρες και είχα αποφασίσει να το αφήσω ως χειρόγραφο στο συρτάρι μου . όλο αυτόν τον καιρό αυτό το blog ήταν η διέξοδος για να λέω της αλήθειες μου . τώρα που όλα τέλειωσαν δεν θέλω να ξαναμιλήσω για εκείνη. Νομίζω πως έχω γεμίσει με όσο πόνο άντεχα. Απλά ήθελα να το ανεβάσω και αυτό για να κλίσω τον κύκλο . να κλίσω αυτό το τεράστιο κεφάλαιο της ζωής μου!!!!