Μουσική ακούω , ζωή καταλαβαίνω

Τι είναι χειρότερο ;;;;;

Να είσαι θύμα η εξαναγκασμένος θύτης;

Να είσαι βιαζόμενος η εξαναγκασμένος βιαστής;

Να είσαι πιεζόμενος η να σε εξαναγκάζουν να ασκείς πίεση;

Ξέρω όλοι θα υποστηρίξετε το θύμα πάντα αυτό έκανε η κοινωνία μας πριν ψάξει τι προκάλεσε το έγκλημα. Θα ταράξω τα νερά σας λέγοντας απλά πως οι πληγές επουλώνονται , είτε σωματικές είτε ψυχικές , η πίεση κάποια στιγμή παύει να ασκείτε και όλα είναι καλά . ποιος όμως αναλογιστικέ τις τύψεις που μένουν βαθιές χαρακιές στον θύτη, ποιος αναλογιστικέ πως αυτές οι ερινύες θα τον κινάγανε μια ζωή ;

-Καταδικάζεσαι φταις

-μα αφηστ….

-σκάσε φταις επιβαρύνεις την θέση σου

-μα πρεπ…

-σκάσε μην μιλάς τα κάνεις χειρότερα

-μα ακούς…..

-πιέζεις το ακροατήριο είσαι ανυπόφορος

- ε αμάν πια ρε γαμώτο αφήστε με να μιλήσω δεν θέλω να περισώσω την θέση μου το ξέρω το έγκλημα μου , ξέρω την τιμωρία που επιφέρει , εσείς μου μιλάτε για αναστολή και εγώ ειδή λαχταρώ τα ισόβια, δεν θέλω να με υπερασπίσω δεν θέλω να αλλάξω την άποψη σας σεβάσμιε κύριε πρόεδρε και αγαπητό ακροατήριο.

Δεν έχω δικαιολογίες να σας πω , θέλω απλά να με αφήσετε να βγάλω τον επικήδειο του δολοφονημένου , να τα πω και να δέσω μονός το σχοινί γύρω από τον λαιμό μου όταν τα θα πάω μονός για απαγχονισμό.

Εγώ τον σκότωσα.

Εγώ τον έφαγα τον πους…..η δεν αντέχονταν άλλο.

Εγώ τον έφαγα τον καριό….η μου προκαλούσε αηδία.

Ε δεν αντέχονταν άλλο , σε ποιον κόσμο ζούσε; Εδώ είναι ζούγκλα . των σκότωσα πριν καταλάβουν τα θεριά εκεί έξω και τον κατασπαράξουν. Δεν χωρούσαν σε αυτόν τον κόσμο οι χαζές του ευαισθησίες. Δεν μπορείς ρε φιλέ να σταθείς . αγαπούσες, πονούσες, νοιαζόσουν. Τρία θανάσιμα αμαρτήματα που ξέχασε ο Δάντης να προσθέσει στην λίστα του . Τρία νέα σύγχρονα θανάσιμα αμαρτήματα για την κοινωνία μας. Μήπως θα έπρεπε να ξαναγράφει η “ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ ” ;;;;
Tον έφαγα μωρέ τον μαλ..κα γιατί άρχισε να μεταβάλει και έμενα . αν έμενε λίγο ακόμα ζωντανός θα με κατασπάραζε . θα με νικούσε θα έβγαινε στην επιφάνεια και αυτός ο τύπος δεν μπορούσε να σταθεί εκεί έξω ..

Έχω μια τίγρη μέσα μου άγρια λιμασμένη και όλο με περιμένει και όλο την καρτερώ…. λαλαλαλαλα

Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
π' όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ,
τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει,
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.

Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω,
για να της τραγουδήσω τον πιο βαρύ καημό.

όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω,
για να την αγκαλιάσω
στον πιο τρελό χορό,
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της,
μου δίνει την προβιά της
για να τηνε φορώ.

Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι,
σχεδόν αγαπημένοι,
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν την μπόρα,
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.